NJERIU MES VETMISË DHE SHOQËRISË

Robi duhet të ketë kohë të caktuar që vetmohet me veten tij, në lutje, dhikër, namaz, meditim, llogaritjen e vetes, përmirësimin e zemrës dhe çfarë e shqetëson atë nga veprat që i takojnë atij, kjo ka mundësi të bëhet në shtëpi, ashtu siç ka thënë Tavusi: “Vendqëndrimi i njeriut është shtëpia e tij, në të cilën është e kufizuar shikimi dhe gjuha e tij.”, ose në vende jashta shtëpis së tij.

Kontakti i vazhdueshëm me njerëzit është gabim.

Vetmija e vazhudeshme nga njerëzit është gabim.

Ajo që është më dobishme në këtë çështje është sasia e duhur sipas personit dhe gjendjes se ku gjendet njeriu dhe kjo ka nevojë për një rishikim të veçantë.

Shejhul-islam Ibn Tejmije, Allahu e mëshiroftë

Përktheu dhe përshtati: Amir Shabani