Home Zgjodhëm për ju. TË MJAFTOJMË TY KUNDËR ATYRE QË TALLEN

TË MJAFTOJMË TY KUNDËR ATYRE QË TALLEN

“S’ka dyshim se Ne të mjaftojmë ty kundër atyre që tallen”

(El Hixhr: 95)

Dr. Salih ibën Abdulaziz ibën Uthman Sindi

Falënderimet qofshin për Allahun, salatet dhe selamet qofshin për Pejgamberin Muhamed, për familjen dhe shokët e tij.

Ky ajet i madh dhe i rëndësishëm gjendet në suren El Hixhr. Në të ka dobi dhe mirësi të mëdha, disa prej të cilave i kam shkëputur për t’i parashtruar këtu në disa pika.

Pika e parë: Ky ajet edhe pse ka zbritur për një grup kurejshësh prej pesë vetash, ka kuptim gjithëpërfshirës, për të gjitha kohët dhe vendet. Komentatorët e Kur’anit kanë thënë se të mjaftuarit në diçka është që dikush të marrë përsipër çështjen tënde.

Kuptimi i ajetit: Sigurisht se Ne do të të mjaftojmë ty për hakmarrje ndaj tyre dhe do të bëjmë të jesh i qetë dhe rehat nga talljet e tyre. Allahu vetëm se e ka vepruar dhe vërtetuar këtë gjë, pasi kushdo që është tallur me Pejgamberin sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, është shkatërruar nga Allahu dhe është dënuar shumë ashpër.

Shejhu i Islamit Ibën Tejmije në librin e tij “Es Sarimu el Meslul” (2/316-318), thotë: “Prej ligjeve të Allahut është se nëse besimtarët nuk kanë mundësi ta dënojnë atë që tallet me Allahun dhe të Dërguarin e Tij, atëherë Ai do të hakmerret ndaj tij dhe do t’i mjaftojë të Dërguarit të Tij. E tërë kjo, Allahu e di më së miri, është vërtetim i fjalës së Tij: “E s’ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.” (El Keuther: 3). Kushdo që i bën padrejtësi, e urren apo e armiqëson Pejgamberin sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, Allahu do ta shfarosë, do ta çrrënjosë atë dhe gjurmët e tij. Prej fjalëve që qarkullojnë është se “mishi i dijetarëve është i helmuar.” Nëse mishi i dijetarëve na qenka i helmuar, atëherë si është çështja me mishin e Pejgamberëve? Në një hadith që përcillet nga Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem thuhet: “Kush ma armiqëson mikun Tim, ai vetëm se më ka shpallur luftë Mua!” E si do të jetë çështja kur dikush armiqëson të Dërguarin e Allahut? Kush lufton kundër Allahut nuk ka dyshim se ka pësuar disfatë, saqë ndoshta nuk do të gjesh dikë që ka lënduar ndonjë Profet dhe nuk është penduar e të mos e ketë goditur ndonjë rrufe apo sëmundje ose një goditje tjetër, madje ne kemi përmendur çfarë kanë përjetuar besimtarët në përshpejtimin e hakmarrjes ndaj jobesimtarëve atëherë kur e fyenin të Dërguarin e Allahut. Kësi lloj rastesh na kanë ardhur për shumë ngjarje, megjithatë kjo çështje është e gjerë saqë nuk mund të përfshihet këtu).

Pika e dytë: Allahu pas këtij ajeti shpall një ajet tjetër, ku përmend cilësitë e këtyre personave: “Të cilët Allahut i kundërvënë zot tjetër, e më vonë ata do të kuptojnë (prapavijën e tyre)”. Me këtë ajet Allahu përforcon të Dërguarin e Tij dhe ia lehtëson atij çdo brengë dhe mërzi, ngase ata nuk ishin mjaftuar me shpifje vetëm kundër tij, por shpifjet e tyre ishin edhe ndaj Allahut, veprim edhe më i vështirë dhe më i rëndë.

Pika e tretë: Në fund të ajetit vjen kërcënimi: “E më vonë ata do ta kuptojnë”. Në këtë rast gjejmë se kundrinori (mefuli) është fshirë, me qëllim që konteksti të jetë sa më alarmues për atë që u kanoset. Pra, më vonë do ta kuptojnë atë që meritojnë për shpifjet, mizoritë dhe talljet e tyre.

Medito për pjesëzën fe seufe- më vonë, e cila na jep të kuptojmë se urtësia e Allahut është që t’u vonohet zbritja e dënimit sadopak dhe t’u jepet afat. Kjo është e ngjashme me fjalët e Allahut kur thotë: “Edhe me të Dërguarit para teje kanë bërë tallje, porse Unë atyre që nuk besuan u pata dhënë afat, pastaj i ndëshkova (me dënim), e çfarë ishte dënimi Im!” (Er Rra’d: 32)

Pika e katërt: Pastaj Allahu në po të njëjtin kontekst vazhdon dhe thotë: ” Ne e dimë mirë se ti ngushtohesh shpirtërisht për atë që thonë ata…” Muhamedi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem si të gjithë njerëzit ngushtohej shpirtërisht, ndihej keq kur talleshin me të dhe kjo është natyrshmëri njerëzore. Edhe atyre që flijojnë shpirtrat e tyre, ata të cilët e duan atë më shumë se prindin dhe fëmijën e tyre, nuk ka dyshim se u shtrëngohen gjokset dhe mbushen me mllef nga talljet e mosbesimtarëve ndaj tij.

Medito për fjalën e Allahut: “Ne e dimë mirë”. Në të gjen qetësinë për Pejgamberin sal-lAllahu alejhi ve sel-lem dhe për ummetin e tij. Allahu i di mirë talljet e tyre dhe nuk ka dyshim se në përcaktimin e Tij ka urtësi të mëdha.

E sikur muslimanët të mendonin mirë dhe thellë, do të shohin se pas çdo sprove që u ndodh, qoftë me tallje apo me përqeshje, prej së cilës zemrat e tyre brengosen, ka shpërblim të madh, fitore të madhe dhe nënçmim për politeistët. “E Allahu dobëson dredhitë e qafirëve (mohuesve).” (El Enfal: 18)

Pika e pestë: Pastaj konteksti përfundon bashkë me suren me një porosi të madhe për të Dërguarin e Tij sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, e nuk ka dyshim se porosia për të është porosi edhe për ummetin e tij: “Po ti madhëroje me falënderim Zotin tënd e bëhu prej atyre që luten (përulen duke u falur). Dhe adhuroje Zotin tënd derisa të të vijë ty e vërteta (vdekja).” Madhërimi dhe përkujtimi i Allahut, përulja dhe namazi ndaj Tij, nënshtrimi ndaj Allahut dhe vazhdimi me ngulm në të është shërim i zemrës dhe qetësim i shpirtit. Nuk ka dyshim se kjo është edhe hakmarrje ndaj atyre mizorëve, ngase është transmetuar në “Sunenin e Nesaiut” me zinxhir të vërtetë se Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem ka thënë: “Allahu me të vërtetë këtë ummet e ndihmon edhe me njerëz të dobët, për shkak të lutjeve, namazit dhe sinqeritetit të tyre.”

Allahu e di më së miri!
Paqja dhe shpëtimi qofshin për zotërinë e bijve të Ademit, për familjen dhe gjithë shokët e tij!

Përshtati: Mr: Bali Musli Sadiku

Previous articleKËTO JAN RREGULLAT PARA UDHËTIMIT?
Next articleNË NDIHMË TË PROFETIT TË ZGJEDHUR