MJEKRA DHE KO-EKZISTENCA E SAJ PËRGJATË HISTORISË SHQIPTARE

MJEKRA DHE KO-EKZISTENCA E SAJ PËRGJATË HISTORISË SHQIPTARE

                                                                                                                                1544485_571268656290843_1177625004_n

Shkruan: Egzon Ramadani

Dëgjoj sot në shumë debate fjalë nga njerëz me komplekse nacionaliste dhe me ideologji të njollosur nga laicizmi, që mesaduket kanë mbetur injorantë dhe mërgimtarë ndaj gjithë ekzistencës së kombit shqiptar, se feja na bëri të prapambetur dhe që ajo nuk bëri asgjë tjetër përpos që të na ndajë neve (shqiptarëve) në komunitete të ndryshme.

Atë që nuk dinë është se simbolët më të çmuar dhe më rilevant të historisë kombëtare shqiptare ishin njerëz fetar, por gjë që është më e rrëndësishme, shumicën e rrasteve ata ishin myslimanë.

“Mjekrroshat”, siç i quajnë sod neo-komunistat, kanë qenë, që prej kohëve të arta të kombit shqiptarë, emblemat dhe çelësat që na i hapën dyert e çlirimit kombëtar, që na e mundësuan avancimin kulturor dhe që mbrojten dhe konzervuan besimin e tyre në “historinë e vërtetë” dhe jo në atë të devijuar/shpifur që po na tregohët tani(që prej shkollës fillore).

Kolektiviteti shqiptar, në gjumin e thellë në të cilin ai është, ka rënë tanimë dakord se shqiptarët u çliruan atë ditë kur na erdh një “hero” i quajtur Gjergj Kastriot dhe na shpëtoi (demek) nga Osmanët e “këqinj” dhe “jo-tolerantë” të asaj kohe… Por, historia po na tregon diçka tjetër.

Megjithatë, fakti mbetët fakt: mjekrra nuk na degjeneroi por një nacionalizëm e bëri atë.