SI E PRANOJ ISLAMIN UMER IBËN HATABI RADIJALLAHU ANHU

SI E PRANOJ ISLAMIN UMER IBËN HATABI RADIJALLAHU ANHU

Ai është Umer ibën el Hattab ibën Nufeil ibën Abdul Izza ibën Rabah nga fisi Beni Adij ibën Kab, një nga fiset kurejshite. Prejardhja e tij takohet me Pejgamberin sal-lAlahu alejhi ve sel-lem te gjyshi i shtatë, Kab ibën Lueji. Ishte prej parisë së kurejshëve dhe zotëri i nderuar. Ai pajtonte dhe shuante grindjet te kurejshët kur ata luftonin me njëri-tjetrin dhe në të njëjtën kohë ishte ambasador i kurejshëve kur hapnin luftë me të tjerët. Quhet edhe me emrin Ebu Hafsa ose me pseudonimin “el Faruk”, me të cilin e emërtoi Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem.

Ai lindi trembëdhjetë vite pas vitit të elefantit. Ishte i ashpër dhe i egër ndaj muslimanëve, por si rezultat i lutjes së Pejgamberit sal-lAllahu alejhi ve sel-lem për të, ai e pranoi Islamin në vitin e gjashtë të shpalljes, në moshën 33-vjeçare, kur i kishin paraprirë në Islam dyzet burra.

Umeri Allahu qoftë i kënaqur me të ishte i fortë, autoritar, i pashëm, me personalitet dhe para se ta pranonte Islamin sillej shumë keq me muslimanët. Seid ibën Zejdi (djali i xhaxhait të Umerit) thotë: “Vallahi, Umeri është ai i cili më ka lidhur për shkak se kisha pranuar Islamin.” Pra, kështu vepronte Umeri që t’i largonte muslimanët nga feja e tyre, por ashpërsia e tij e jashtme fshihte në vetvete mëshirë dhe butësi. Umu Abdullah bintu Hathemeh (e cila ishte prej emigrantëve të Etiopisë), thotë: “Po bëheshim gati për të emigruar drejt Etiopisë, ndërkohë që po prisja burrin tim, Amirin, i cili doli për të mbledhur ca gjëra për ne, kur vjen Umeri, i cili në atë kohë ishte armik dhe lëndues ndaj nesh dhe thotë: “A do niseni oj Umu Abdullah?” Thashë: “Po, vallahi, do emigrojmë në token e Allahut, pasi na lënduat dhe munduat, derisa Allahu të na japë rrugëzgjidhje.” Tha: “Allahu qoftë me ju!” Umu Abdullahu tha: “Aty vura re dhembshuri që nuk e kisha parë ndonjëherë tek ai. Më pas ai u largua dhe m’u duk i prekur nga largimi ynë. Pas pak kthehet i shoqi, Amiri, dhe ajo i thotë: “O Ebu Abdullah, sikur ta shihje Umerin pak më parë, i dhembshur dhe i mërzitur për ne që po largohemi.” Tha: “Duket sikur lakmon të bëhet musliman?” Thashë: “Po.” Tha: “Ai nuk do ta pranojë Islamin pa pranuar më parë Islamin gomari i Hattabit.” Ajo tha: “E tha këtë nga mungesa e shpresës për shkak të ashpërsisë që ai shfaqte.”

Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem vazhdimisht lutej për Umerin që ta pranonte Islamin. Transmeton Ibën Umeri radijallahu anhuma, se Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem thoshte: “O Allah, përforcoje Islamin me atë që është më i dashur te Ti prej këtyre dy personave: Ebu Xhehlin ose Umer ibën el Hattabin.” Tha: “Dhe ishte më i dashur Umeri.”[1] Një ditë prej ditësh, Umeri Allahu qoftë i kënaqur me të u drejtua për te shtëpia ku mblidhej Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem me shokët e tij. Te dera e shtëpisë qëndronte njëri nga sahabët, që të ruante. Kur e pa Umerin duke ardhur me shpatë në dorë, i tregoi Pejgamberit sal-lAllahu alejhi ve sel-lem. Disa nga sahabët u frikësuan. Hamzai u afrua te dera dhe tha: “Nëse ka ardhur që të bëhet musliman, kjo është më e mirë për të, ndërsa nëse ka ardhur për diçka tjetër, vallahi do ta vras me shpatën e tij.” Kur Umeri Allahu qoftë i kënaqur me të deshi të hynte në shtëpi, doli Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem te dera, e largoi Hamzanë dhe kur hyri Umeri Allahu qoftë i kënaqur me të, Pejgamberi sal-lAllahu alejhi ve sel-lem e kapi atë dhe e shkundi fort, derisa ia nxorri të gjithë shejtanët dhe i tha: “Ose do të pranosh Islamin tani o i biri i Hattabit, ose Allahu i Madhërishëm do të lëshojë mbi ty fatkeqësi (shkatërrim)!” Kështu, pra, Umeri Allahu qoftë i kënaqur me të e pranoi Islamin, u plotësua duaja e Pejgamberit sal-lAllahu alejhi ve sel-lem dhe filluan të faleshin muslimanët në Qabe, gjë e cila nuk ishte e mundur më parë. Kjo gjë ndodhi menjëherë pas emigrimit të parë në Etiopi. Ibën Mesudi Allahu qoftë i kënaqur me të thotë: “Pasi Umeri e pranoi Islamin, kemi qenë gjithnjë krenarë. Para kësaj nuk mund të faleshim në Qabe, derisa Umeri e pranoi Islamin dhe luftoi me kurejshët që të na lejonin të faleshim atje. Me të vërtetë pranimi i Islamit nga ana e Umerit ishte fitore (çlirim) për ne.”[2]

Revista “KËSHILLA”

___________________________________________________________________

[1] Transmeton Tirmidhiu nr.3681 dhe e ka saktësuar Albani në Sahihu Suneni Tirmidhij nr. 2907

[2] Transmeton Buhariu nr 3684