PASURIA – poezi

PASURIA – poezi

PASURIA

– Eshtë një që na mundon.
– Atë e kemi të garantuar.
– Pasurinë njeriu shumë e don.
– Tërë kohën rrin duke e ëndërruar.

– O njeri , a nuk dëgjon?!
– Allahu rizkun t’a ka caktuar.
– Sado që mundohesh dhe punon.
– Nuk ke mundësi për t’a shtuar.

– Një gjë është në duart tua.
– Pasurinë si e fiton?!
– A lodhesh për të duke punuar?!
– Apo haramin e pranon..?!

– Andaj lëre pasurinë.
– Mos të të sillet ajo në kokë.
– Edhe nëse ke miliona.
– Dikur do e lësh dhe do futesh në tokë.

– Allahun t’a adhurosh në tërësi.
– Eshtë më e madhja pasuri.
– Nëse Allahun nuk e falënderon.
– Nuk të duhet gjithë ajo që ti e posedon.

Egzon Kastrati