BETIMI I PARË NË AKA’BA

BETIMI I PARË NË AKA’BA

(Betimi në besnikëri)
Më lart përmendëm gjashtë persona, banorë të Jethribit, të cilët e pranuan Islamin gjatë kohës së haxhit në vitin njëmbë­dhjetë të pej­gamberisë, me këtë rast i premtuan Resulullahut sal-lAllahu alejhi ve sel-lem se do ta përhapnin Islamin në mesin e popullit të tyre.

Rrjedha e ngjarjeve bëri që në vitin dymbëdhjetë të pejgam­berisë, në muajin korrik të vitit 621 sipas kalendarit, në haxh të vinin dymbë­dhjetë njerëz, në mesin e të cilëve ishin pesë veta (prej të gjashtëve) të cilët ishin takuar një vit më parë me Resulullahun sal-lAllahu alejhi ve sel-lem I gjashti, Xhabir b. Abdullah b. Rebia, nuk kishte ardhur. Përveç këty-re kishin ardhur edhe shta­të muslimanë të tjerë, e këta ishin:

Mu’adh b. El-Harithi, i biri i Afras nga familja Beni Naxhxhar, fisi Hazrexh;
Dhekvan b. Abdul Kajsi, nga familja Beni Zurejk, fisi Hazrexh;
Ubade b. Samiti, nga familja Beni Ganem, fisi Hazrexh;
Jezid b. Thalebe, nga familja Hulfa’ Beni Ganem, fisi Haz-rexh;
El-Abbas b. Ubade b. Nadleh, nga familja Beni Salem, fisi Hazrexh;
Ebul Hejthem b. Tajhan, nga familja Beni Abdul Eshhel, fisi El-Evs;
Uvejm b. Saide, nga familja Beni Amër b. Avf, fisi El-Evs.
Pesë ishin nga fisi El-Hazrexh, kurse dy nga fisi El-Evs.[1]

Ky grup u takua me Resulullahun sal-lAllahu alejhi ve sel-lem tek Aka’ba në Minne, dhe i dhanë fjalën Resulullahut sal-lAllahu alejhi ve sel-lem se do të ishin besnikë njësoj sikurse u betuan gratë me rastin e çlirimit të Mekës, për çka do të bëhet fjalë.

Buhariu transmeton nga Ubade b. Samiti se Resulullahu sal-lAllahu alejhi ve sel-lem ka thënë: “Ejani dhe m’u betoni për besnikëri dhe më jepni fjalën se nuk do t’i bëni shok Allahut, s’do të vidhni, s’do të bëni amo­ra­litet, s’do t’i mbytni fëmijët tuaj, s’do të gënjeni, s’do t’i bëni shpifje grave tuaja, dhe se do të dëgjoni për çdo gjë që është e mi­rë. Kush prej jush pranon, shpërblimin e ka tek Allahu, e kush e prish besën për çkado qoftë nga kjo që thashë, do të jetë i ndësh­kuar në këtë botë, që do të jetë shpengim për mëkatet. Kush prej jush bën ndonjë cënim nga kjo, e Allahu atë e fsheh, Ai do t’i caktojë ndësh-kimin ose do ta falë nëse do.” Dhe ia dha­më besën. “Kurse në një përmbledhje tjetër thuhet: “dhe ia dhamë fjalën për çdo gjë që kër-koi ai.”[2]

Nga Libri: “Nektari i vulosur i xhenetit”

_______________________________________

[1] Rahmetun li-l-Alemin: I/85; Ibni Hisham: I/431-433.

[2] Sahihu-l-Buhari, kaptina pas kaptinës: “Bukuria e imanit”: I/7, kaptina: “Dele­ga­cioni i ensarëve”: I/550.551. Teksti është nga kjo kaptinë dhe nga ajeti: “Kur të të vijnë besimtarët…” (55, 13) e në koleksionin e Buhariut II/727 dhe kaptinës për mashtrimet dhe kefaretin: II/1003.