DASHURIA E SINQERTË NUK ËSHTË FJALË, POR VEPRA

Një burrë dhe gruaja e vet, tepër të varfër, jetonin me një shtëpi të mjerë! Një natë prej netëve gruaja kërkon nga burri ti blen krehëse flokësh që ti kreh flokët e saj të gjata. Burri e shikoi, mirëpo në sytë e tij u vërejt pikëllim, dhe asaj i tha: Nuk mund ta blej! Edhe ora ime e dorës ka nevojë për një rrip dhe nuk mundem ta blej.

Gruaja nuk polemizoi fare me të burrin dhe i buzëqeshi në fytyrë!

Të nesërmen, burri pasi që e kreu punën, shkoi në shitore dhe e shiti orën e tij me një çmim të lirë dhe ia bleu gruas krehrin që e kërkoi nga ai.
Kur u kthye në mbrëmje në shtëpi, me krehrin në dorë, e pa se gruaja i kishte pas shkurtuar tepër flokët e saj, dhe në dorën e saj e mbante një rrip për orë dore!

E shikuan njëri-tjetrin dhe sytë e tyre filluan tu lotojnë, jo se ajo që e vepruan u shkoi për koti, po për shkak se ata dy e donin njëri-tjetrin me të njëjtën masë dhe të dy deshën që për njëri-tjetrin ta realizojnë të njëjtën gjë!

Rikujto gjithmonë se, kur e do dikë apo je i dashur nga dikush, duhesh të mundohesh ta bësh të lumtur në të gjitha mënyrat, qoftë ajo edhe më dhuratë të lirë apo një fjalë të bukur.

Dashuria e sinqertë nuk është fjalë po vepra!!

Nga arabishtja: Irfan JAHIU